Danas je subota, 27. juni/lipanj 2026. godine, do kraja godine preostalo je još 188 dana
Na današnji dan 2010. godine, nakon duge i teške bolesti, u 46. godini preminuo je Edo Mulahalilović, jedan od najznačajnijih bosanskohercegovačkih autora popularne muzike, čiji je stvaralački pečat obilježio muzičku scenu Bosne i Hercegovine i bivše SFR Jugoslavije. Iza njega su ostali supruga Anja Rogljić, koja je urednica Muzičkog programa na Radio-televiziji Srbije, te sin Feđa, koji nije imao ni punu godinu kada mu je otac preminuo.
Kao kompozitor, tekstopisac, producent i gitarist, Edo je iza sebe ostavio bogat opus pjesama koje se i danas slušaju, a mnoge od njih smatraju se svevremenskim hitovima. Njegov izuzetan talent, osjećaj za melodiju i sposobnost da spoji emociju s jednostavnošću učinili su ga jednim od najcjenjenijih autora svoje generacije.
Umjetnička karijera
Mulahalilović je rođen 23. marta 1964. godine u Sarajevu. Ljubav prema muzici pokazao je još u djetinjstvu, kada je osvajao priznanja na takmičenjima učenika muzičkih škola širom regije. Već s trinaest godina, 1977., održao je prvi solistički koncert na klasičnoj gitari u Hvaru, nagovijestivši izuzetnu umjetničku karijeru.
Početkom osamdesetih godina zajedno s Pjerom Žalicom i Izudinom Kolečićem osnovao je grupu “Baobab” u kojoj je bio i gitarist i pjevač. Godine 1985., ova trojka zajedno s Hajrudinom Varešanovićem osnovala je grupu “Hari Mata Hari”, koja je ubrzo postala jedna od najuspješnijih pop grupa u regiji. Kasnije im se pridružio i Edin mlađi brat Adi, kao klavijaturist. Edo je bio autor velikog broja pjesama grupe, poput “Ostavi suze za kraj”, “Strah me da te volim”, “Kad dođe oktobar”, “Sjeti se ljeta”, koje su obilježile njihov uspon i donijele bendu ogromnu popularnost.
Godine 1991., objavio je svoj kantautorski album “Jedna je pjesma cijeloga života”, ali agresija na BiH (1992. – 1995.) spriječila je širu promociju i turneju. Uprkos ratnim dešavanjima, album je pokazao Edinu svestranost kao autora i izvođača.
Tokom karijere nije se ograničio samo na rad u Bosni i Hercegovini. Od 1996. do 2002. godine radio je u Finskoj kao kompozitor i producent, sarađujući s brojnim skandinavskim izvođačima, a neka njegova autorska djela nastala u to vrijeme objavljena su širom svijeta.
Posebno mjesto u njegovoj karijeri zauzima pjesma “Ostani kraj mene”, koju je napisao zajedno sa svojim bratom Adijem. Tom kompozicijom Bosna i Hercegovina predstavljena je na Euroviziji 1994. godine u Dablinu, a otpjevali su je Alma Čardžić i Dejan Lazarević, čime je Edo dao važan doprinos predstavljanju zemlje na međunarodnoj muzičkoj sceni u jednom od najtežih perioda njene historije.
U tandemu s bratom Adijem, Edo iza sebe ima 20-ak objavljenih albuma u zemljama bivše SFR Jugoslavije, isto toliko u Skandinaviji, te 10-ak kompozicija objavljenih širom svijeta.
Dubok trag
Kao autor sarađivao je s brojnim poznatim izvođačima, stvarajući pjesme koje su osvajale publiku iskrenim emocijama, prepoznatljivim melodijama i vrhunskom produkcijom. Kolege su ga opisivale kao tihog, nenametljivog i izuzetno talentiranog umjetnika, uvijek spremnog na saradnju i pomoć mlađim muzičarima. Njegov rad ostavio je dubok trag u bosanskohercegovačkoj i regionalnoj muzičkoj baštini.
Edo je dobitnik svih najznačajnijih diskografskih priznanja u bivšoj SFRJ do 1992. godine: Zlatna ptica “Jugotona” za više od miliona prodatih nosača zvuka, Oskar popularnosti, dijamantne ploče, desetak platinastih i zlatnih ploča, te razna druga priznanja, a u Finskoj nekoliko platinastih i dva zlatna CD-a. Uz bosanskohercegovački “Amus” i “Sine Qua Non”, bio je član nekoliko evropskih udruženja kompozitora – finski “Teosto”, “Gramex”, HDS, “Sazas”.
Posljednje godine života radio je u Sarajevu, gdje je imao vlastiti studio i produkciju.
Kad je obolio od teške bolesti, kolege muzičari su za Edu održale koncert pomoći, sav prihod je išao Edi za liječenje, ali on, nažalost, nije uspio pobijediti u borbi s rakom.
Njegov odlazak predstavljao je veliki gubitak za bosanskohercegovačku muziku, ali njegovo djelo nastavlja živjeti kroz pjesme koje se i danas izvode i vole. Ostao je upamćen kao vrhunski kompozitor, producent i umjetnik čije su melodije obilježile živote mnogih generacija, potvrđujući da istinska muzika nadživljava vrijeme i svog autora.
Čudo od djeteta
– Edo je bio čudo od djeteta. Klasičnu gitaru je počeo učiti od majstora Rudija Vrnoge s tri godine, pa je već u prvom razredu muzičke škole svirao vrlo zahtjevan koncert na klasičnoj gitari. U Pejtonu na Ilidži, gdje smo odrasli, tada je živio izvrsni gitarist Vjeko Andree koji je prepoznao talent i krenuo raditi s Edom, te ga poveo na mini turneju po jugoslavenskim gitarskim takmičenjima gdje su osvojili mnoge nagrade – kazao je o svom starijem bratu Adi Mulahalilović.
Bol sve veća
– Obično ljudi kažu da vrijeme liječi sve, ali kod mene je svakog dana, svakog mjeseca, svake godine bol sve veća i veća. Svaka Nova godina, praznik, svaki Feđin uspjeh u školi, u svakoj od tih situacija nedostaje mi što nije pored nas – izjavila je u jednom intervjuu za “Avaz” Edina supruga Anja.
Bankim Čandra Čaterdži. Wikipedia.org
Rođen indijski pisac Bankim Čandra Čaterdži
1838. – Rođen indijski pisac Bankim Čandra Čaterdži (Chandra Chatterjee), prvi značajniji autor koji je pisao na bengalskom jeziku. Uglavnom je pisao romantične romane s domaćim temama i moralističkim tonom. Djela: romani “Kapalkundala”, “Mrinalini”, “Jurgalangurija”, “Čandrašekhar”, “Rađani”, “Krišnakanter Čil”, “Anandamat”, “Debi Čaudhurani”, “Sitaram”.
1862. – Janez Puh, slovenski izumitelj, rođen je na današnji dan. Počeo je proizvodnju bicikala 1891. godine. Izvozio ih je u Englesku i Francusku. Godine 1899., otvorio je svoju tvornicu, koja je 1903. počela proizvoditi i motocikle, a od 1904. i automobile. Godine 1912., tvornica “Puh” zapošljavala je 1100 radnika, koji su godišnje proizvodili približno 300 automobila, 300 motocikala i 16.000 bicikala. Također, proizvodio je automobile za Habsburšku dinastiju i vojsku Austro-Ugarske. Puh je nosilac 35 patenata iz područja automehanike. Njegovi motocikli i automobili bili su uspješni u utrkama i relijima. Tradicija tvornice “Puh” i danas se nastavlja pod imenom “Steyr-Daimler-Puch”. Sjedišta se nalaze u Gracu i Beču.
1869. – Rođen Hans Speman (Spemann), njemački embriolog koji je 1935. godine dobio Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu za svoje otkriće učinka danas poznatog kao embrionalna indukcija (interakcija među grupama embrionalnih ćelija, što dovodi do aktiviranja određenih gena, čije aktiviranje dovodi do razvoja određenih tkiva i organa, tj. do specifične morfogeneze i diferencijacije ćelija).
1880. – Helen Keler (Keller), američka književnica i aktivistica, rođena je na današnji dan. Od djetinjstva je bila slijepa i gluha. Nakon dugotrajnog procesa, uz pomoć učiteljice i kasnije životne pratiteljice Ane Salivan (Anne Sullivan), uspjela je naučiti sporazumijevati se s okolinom te završiti školu. Naučila je nekoliko stranih jezika, a u učenju je iskazala izvanredan smisao za književni i naučni rad. Godine 1904., diplomirala je na Radcliffe Colledgeu. Uz književni rad Keler je bila aktivna u Američkoj fondaciji za slijepe (American Foundation for the Blind), gdje je radila na prosvjećivanju i osvješćivanju javnosti za probleme slijepih i gluhonijemih osoba te poboljšanju državne skrbi za slijepe. Obišla je i održavala predavanja u četrdesetak zemalja svijeta.
1944. – U bombardovanju Londona u Drugom svjetskom ratu u napadu raketom Fau 1, poginula Vera Menčik, svjetska šampionka u šahu. Otac ju je naučio da igra šah u devetoj godini. Porodica se preselila u Englesku 1921., a Vera je pobijedila na britanskom šahovskom prvenstvu za juniorke iste godine. Sljedeće godine postala je učenica Geze Marocija, jednog od najboljih šahista na svijetu u prvoj polovini 20. stoljeća. Osvojila je prvu titulu svjetske šampionke 1927. i uspešno je branila do kraja života: (1930., 1931., 1933., 1935., 1937. i 1939.). Muškarci, koje je Menčikova pobjeđivala na turnirima, govorili su da pripadaju Klubu Menčik. Među njima bili su i Maks Eve, Semjuel Reševski i Mir Sultan Kan. Imala je mlađu sestru Olgu, takođe šahistkinju, koja je poginula zajedno s njom.
Tanja Bošković. Stil.kurir.rs
Rođena Tanja Bošković, srbijanska i regionalna glumačka diva
1953. – Rođena Tanja Bošković, srbijanska i regionalna glumačka diva. Prvu glavnu ulogu ostvarila je 1974. godine u filmu “Košava”, a iste godine snimila i seriju “Divlje jagode”. Značajne uloge ostvarila je u filmovima “Majstori, majstori”, “Čovjek sa četiri noge”, “Policajac sa Petlovog brda”, “Rat uživo”, “Okupacija u 26 slika”, “Balkanska pravila”, “Volim te najviše na svijetu” i “Peti leptir”, a publici je najpoznatija po ulozi pjevačice u filmu “Balkan ekspres”, te po ulozi Lole Golubović u tv-seriji “Srećni ljudi”.
1955. – Francuska glumica Izabel Ađani (Isabelle Adjani) rođena je na današnji dan. Drži rekord najvećeg broja osvojenih nagrada Cesar za najbolju glumicu (5), za uloge u filmovima “Possession” (1981.), “L’été Meurtrier” (1983.), “Camille Claudel” (1988.), “La Reine Margot” (1994.) i “La journée de la jupe” (2009.). Također, 1981. je bila dobitnica dvostruke nagrade za najbolju glumicu Filmskog festivala u Kanu, te je dva puta bila nominirana za Oskara za najbolju glumicu. Glumi na francuskom, engleskom i njemačkom jeziku.
1989. – Umro engleski filozof Džuls Alfred Ejer (Jules Ayer), čija je knjiga “Jezik, istina i logika” svojevrstan manifest logičkog pozitivizma. Ostala djela: “Zasnivanje empirijskog znanja”, “Problem saznanja”, “Pojam osobe”…
2001. – Preminuo Džek Lemon (Jack Lemmon), američki filmski glumac i dvostruki dobitnik Oskara: za film “Gospodin Roberts” u kategoriji najbolji sporedni glumac i kao najbolji glavni glumac za film “Spasite tigra”. Lemon je bio jedan od najomiljenijih glumaca u Holivudu.
2007. – Umro Dragutin Tadijanović, hrvatski pjesnik, znan i po pseudonimu Margan Tadeon. Bio je direktor Instituta za književnost JAZU-a, predsjednik Društva književnika Hrvatske, predložen za Nobelovu nagradu, te počasni građanin grada Zagreba. Knjige pjesama i pojedine pjesme prevedene su mu na dvadesetak jezika.
2016. – Preminuo italijanski glumac Karlo Pedersoli (Carlo Pedersoli), profesionalno poznat kao Bad Spenser (Bud Spencer), poznat po ulogama u “špageti vesternima” i komedijama. S kolegom Terensom Hilom (Terence Hill) Spenser je snimio više od 20 filmova, uglavnom komedija, koje su bile veoma popularne u Evropi.
avaz
